عرفان نظری پور

اتاق درمان برای من گذر گاهیست که داستان های آدم های مختلف را بشنوم و تماما گوش شوم ، برای حرف های ناگفته ،کلمات بر زبان نیامده و اشک هایی که پر از کلمه اند.

سفری است به پیچ و مارپیچ ذهن مراجع تا آنجایی که او بخواهد.

در این سفر من چراغی خواهم شد ؛ تا نقاط تاریک درون و وحشت های پنهان را باهم کشف کنیم و در جهت یادآوری آنچه که به ورطه ی فراموشی سپرده شده کمک خواهم کرد.

اتاق درمان فضایی است برای تجربه عواطف و باز تعریف روایت خویش ، ولی اینبار با پایانی متفاوت ، از آنچه بر ما گذشته است.